De 24 jarige Willem Gloudemans staat bovenaan de lijst van de Revolutionair Socialistische Partij in Nijmegen, en is daarmee de eerste lijsttrekker namens de RSP als onafhankelijke, zelfstandige politieke organisatie. Paraat sprak hem over zijn motivaties, de campagne en hoe hij kijkt naar de rol van een revolutionaire organisatie in de electorale arena.
Hoe ben je bij de RSP beland?
‘Ik ben voltijds medewerker in een magazijn. Mijn vorige werkgever begreep niets van hoe de werkvloer in elkaar zat. Het ging zover dat het bedrijf daardoor omviel. Alle werknemers moesten op zoek naar een nieuwe baan, maar die baas rijdt nog steeds rond in een BMW. Ik zag daar dat de wereld, de staat, de politiek niet voor mij, niet voor werkende mensen is ingericht, maar voor mijn baas.’
De zoektocht naar een plek om zijn overtuigingen om te zetten in politieke actie bracht hem eerst bij de PvdA, waar hij in 2022 al eens verkiesbaar was voor de gemeenteraad in de kleine Noord-Brabantse gemeente Gemert-Bakel. ‘Sindsdien heb ik ervaren hoe het twee jaar duurde voor die partij de genocide in Palestina bekritiseerde, hoe ze de markt toelieten in ons pensioenstelsel, en hoe ze in het algemeen zeggenschap van werkende mensen afpakken en neerleggen bij technocratische experts. Alsof arbeiders zelf niet weten wat ze nodig hebben!’
Kort na de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 werd de gedesillusioneerde twintiger door een vriend uitgenodigd om eens bij ROOD, de toen net door de SP afgestoten socialistische jongerenorganisatie, te komen kijken, en dat klikte. Sindsdien is hij actief bij ROOD, onder meer als landelijk bestuurslid. ‘En nu ben ik verkiesbaar voor de RSP, de enige partij die een stad wil die niet is ingesteld voor de belangen van de rijken, maar die geregeerd wordt door gewone Nijmegenaren.’
Waarom heeft RSP Nijmegen besloten aan deze verkiezingen mee te doen?
‘Tussen al die partijen die de stad slechts willen managen voor de rijken, voor de sjoemelaars, willen wij de bewoners de optie geven van een partij die zegt; daar doen we niet aan mee, wij willen een andere koers varen. Wij willen ons principieel inzetten voor een Nijmegen voor werkende mensen.
Je hoort veel over afnemend vertrouwen in de politiek, en die intuïtie klopt, de politiek is er voor rijken. We weten dat de gemeenteraad en de gevestigde politiek niet vanzelf de belangen van werkende mensen gaat dienen. Dat ontmaskeren, hoe de staat nu onze belangen niet dient, is een revolutionaire actie.
We zien als RSP huurders die zich willen verzetten tegen hogere huren, hoe door verzet bijvoorbeeld onderwijsbezuinigingen van tafel zijn, en je ziet hoe de retoriek rondom Gaza door demonstraties is veranderd. Op een kleine schaal, in Nijmegen, zie je dat doordat werkende vrouwen daar samen met onder meer de RSP voor opkwamen, menstruatieproducten nu gratis beschikbaar zijn. De kracht van werkende mensen, de mensen van Nijmegen zelf, om zich in te zetten voor verandering, dat motiveert het meest. We moeten tegen werkende mensen zeggen: kom zelf in verzet om verandering af te dwingen.
Met het meedoen aan deze verkiezingen, ook als we geen zetel halen, maken we mensen bekend met deze alternatieve visie, we ontmaskeren hoe de staat nu werkt, welke belangen de staat nu dient, en ook een gemeenteraadszetel zullen we gebruiken om ook vanuit de raad mensen te helpen zichzelf te organiseren.’
Welk thema houdt jou persoonlijk in het bijzonder bezig in deze campagne?
‘Ik denk dan als eerste aan de wooncrisis. Dat blijft telkens opkomen in gesprekken met Nijmegenaren; mensen die noodgedwongen bij hun ouders moeten blijven wonen, of moeten leven op een paar vierkante meters met gedeelde voorzieningen. Je ziet zelfs dat de verplegers van het ziekenhuis hier niet meer rond kunnen komen door de hoge huren.
Zelf heb ik daar ook mee te maken. Ik woonde te lang in een klein kamertje, en nu woon ik gelukkig met mijn vriend in sociale huur. Maar als die relatie uit zou gaan, dan kom ik met mijn salaris echt niet aan een woning. Dan ben ik ineens dakloos.
Een GroenLinkser heeft misschien ervaring en dossierkennis, maar ik kan dat leren. Maar hem kun je niet leren hoe het voelt om te twijfelen of je aan het einde van de maand geld over hebt om de kapotte douchekop te vervangen, hoe het voelt voltijds te werken maar de huur niet te kunnen betalen, en om helemaal geen vooruitzicht te hebben om ooit een woning te kopen.
We hebben een nominaal links college dat misschien iets meer sociale huur bouwt dan gemiddeld, maar er worden nog steeds panden en grond van de gemeente geprivatiseerd waar onbetaalbare woningen en nul sociale huur op worden gebouwd. En dat in een stad die, buiten de randstad, het grootste woonprobleem van Nederland heeft. De RSP wil het fundamenteel anders doen.’
De volkshuisvestingsplannen van RSP Nijmegen
-
- Bevriezing van alle huren! Alle huurverhogingen worden stopgezet. Om dit voor elkaar te krijgen richten we een gemeentelijk bouwbedrijf op, dat het onderhoud van woningen en de bouw van nieuwe woningen kan verzorgen zonder winsten.
-
- Onteigening van de huisjesmelkers. Alle verhuurders met meer dan één huis worden onteigend en het bezit van meer dan één woning in Nijmegen wordt verboden. Huizen zijn om in te wonen en niet om rijk van te worden. Zo lang leegstand een probleem is wordt kraken gedoogd.
-
- Woongarantie voor iedereen. Dakloosheid is niet acceptabel. Daarom wordt wonen een recht en zorgt de gemeente voor een woning voor alle Nijmegenaren.
-
- Democratisch controle over alle woningen. Woningverhuur wordt ondergebracht in democratische woningverenigingen bestuurd door de bewoners. De bedrijven, die gericht zijn op het verdienen van zoveel mogelijk geld aan sociale huurwoningen, worden omgevormd tot woningverenigingen
-
- Uitbreiding van het grondbezit van de gemeente. De gemeente stopt onmiddellijk met de verkoop van grond aan private bedrijven en gebruikt alle middelen om al de verkochte grond terug te krijgen. Zo kan de gemeente democratisch bepalen waar de ruimte in onze stad voor gebruikt wordt.
-
- Het op te richten gemeentelijk bouwbedrijf voert een noodbouwproject uit om zo snel mogelijk het gigantische en stijgende tekort aan betaalbare woningen en studentenkamers in Nijmegen op te lossen. De universiteit zal verboden worden om onbegrensd internationale studenten te werven om van hen hoge collegegelden op te strijken zonder verantwoordelijkheid te nemen voor hun precaire woonsituatie, of ze daar voldoende van in te lichten.
Wanneer jullie verkozen worden, wat is dan jullie taak in de gemeenteraad?
‘Die taak is dezelfde als daarbuiten. Je bent uiteindelijk in de gemeenteraad alleen een spreekbuis van die georganiseerde huurder, van die werker in de vakbond, van die vrouw die zich organiseert tegen menstruatiearmoede. Het is vanuit de positie in de raad dat je die lijntjes korter kunt maken. Dat is de rol die ik zie voor een gemeenteraadslid. Als ik verkozen wordt, wil ik een praatpop zijn voor georganiseerde Nijmegenaren.
We zijn gebonden aan drie programma’s: allereerst het verkiezingsprogramma van RSP Nijmegen, daar sta ik natuurlijk volledig achter. Daarnaast is er het programma van RSP landelijk, dat wil ik voor honderd procent uitvoeren. En uiteindelijk is er het programma dat al 200 jaar bestaat, en vele vormen heeft gehad, van het programma van de Parti Ouvrier tot het programma van demonstrerende fransen in ’68. Het programma van werkende mensen die streven naar een wereld waar niet de rijken, maar zij zelf het voor het zeggen hebben.
Over de precieze werking van fractiediscipline zijn nog heel weinig gesprekken geweest. Maar de neuzen staan dezelfde kant op. In jargon, RSP Nijmegen functioneert op organisch centralisme. We hebben heel veel vertrouwen in de mensen die op de lijst staan, we weten dat ze echt geloven in het project, in ons programma, en in dat programma dat al 200 jaar bestaat. Niemand zit hier voor zijn eigen belangen, iedereen zit hier voor het project. Concreet legt een fractie verantwoording af aan afdelingsbestuur, met daarboven de afdelingsledenvergadering, daarboven landelijk bestuur, en uiteindelijk het congres.’
Hoe gaat de campagne tot nu toe?
‘Elke dag staan er vrijwilligers op straat, elke dag worden er flyers in de bus gedaan, elk weekend wordt er op de deuren geklopt. De RSP leert Nijmegenaren kennen, en Nijmegenaren de RSP. Of dat vertaalt naar een stem, en of het een zetel gaat opleveren, dat kan ik nu nog niet zeggen, maar het vertaalt wel naar kennis van elkaar.
Collega’s spreken me steeds vaker aan over de RSP, we krijgen steeds vaker mailtjes van mensen uit de stad, en als we de deuren kloppen, dan weten mensen veel vaker al wat de RSP is, de eerste keer wist letterlijk niemand dat. Mensen hebben ons leren kennen, weten naar wie ze zich kunnen keren, en hoe ze ons kunnen vinden.
Nijmegenaren zullen straks onze acties weten te koppelen aan ons grotere verhaal over hoe de politiek in elkaar zit, en ons alternatief. Daarin zijn we nu verder dan voor we besloten mee te doen in de gemeenteraadsverkiezingen. In dat campagnedoel zijn we nu al geslaagd.’
Waarom moeten we op 18 maart op jou stemmen?
‘Omdat de RSP de enige partij is die zich principieel alleen gaat inzetten voor een Nijmegen voor en door werkende mensen, en niet voor het grote geld.’
