Jules Maximus
In de trein pik je ze er meteen uit. Vrouwen in een middellange rok over een zwarte panty, mannen met een wit overhemd onder een pullover. Het is de bekrompen wapenrusting van de gereformeerden. In deze zelfde trein, die van Amersfoort naar Barneveld trekt, zag ik ooit een kindje met een voor zijn formaat werkelijk bizar grote statenbijbel opengeslagen op schoot. Het blijft hier voor mij toch een wat vreemde wereld.
We hebben vandaag dezelfde bestemming: de SGP Jongerendag. Het thema is dit jaar ‘spanningen’. Volgens de aankondiging hebben christenen namelijk nogal met spanning te maken. Dat komt vooral door druk van de buitenwereld, zowel in de vorm van ongelovigen op school en werk, als militaire dreiging op internationaal vlak. Vooral dat laatste thema neemt een centrale rol in op het evenement.
De locatie, waar een ietwat weeïge lucht hangt, als van een toiletspray of parfum die iets dient te maskeren, doet me denken aan een uitvaartcentrum. Toch is er een poging gewaagd het geheel met SGP-oranje op te fleuren. In de entreezaal is bovendien een gezellig marktje opgezet waar we een anti-abortus fotobooth naast een recruiteringskraam van defensie vinden. Daar hoor ik een kind – want een groot deel van het publiek is nog kind – zeggen hoe hij later soldaat wil worden. Rechts van hem gaan drie vrouwen – middellange rok, panty – op de foto met een bord waarop ‘ik ben 100% pro-life’ te lezen is.
De kern van het evenement is echter een verzameling lezingen, debatten en muziek. Dat programma wordt door SGP-Jongerenvoorzitter Johan Roodnat – een achternaam waar ik als promiscue communist wel een beetje jaloers op ben – geopend met een citaat uit Paulus’ Brief aan de Efeziërs:
‘Neem daarom de hele wapenrusting van God aan, opdat u weerstand kunt bieden op de dag van het kwaad, en na alles gedaan te hebben, stand kunt houden’.
Hij wordt gevolgd door Majoor-Generaal b.d. Pieter Cobelens. Een spreker waar we even bij stil mogen staan. Hij was directeur operaties van de missies in Irak en Afghanistan die beide vernietigende gevolgen voor de lokale bevolking hadden. Daarna werd hij directeur van de MIVD, in welke hoedanigheid hij waarschijnlijk zijn eigen personeel afluisterde. Tegenwoordig – wist de eveneens aanwezige LeftLaser mij te vertellen – heeft hij zo’n vijftien betaalde en onbetaalde adviesfuncties voor militaire bedrijven. Een man in loondienst van de militaire industrie dus.
Één van die bedrijven is Artillerie Inrichtingen Armaments BV. Een jonge producent die bezig is met het opbouwen van een Nederlandse wapenfabriek om legerdrones en automatische geweren te produceren. Dit bedrijf vierde feest tijdens de Amerikaanse raketaanvallen op Iran, waarover AI Armaments op hun officiële LinkedIn schreef: ‘President Trump en Minister President Benjamin Netanyahu hadden de ballen om de demonen te bestrijden.’ en ‘Dappere mannen en vrouwen van het Amerikaanse leger en de IDF, geef ze hel.’
Dat AI Armaments de aanval op Iran zo ophemelt is niet vreemd. Haar oprichter Gerard Zondervan had jaren een bedrijf in de olie- en gasindustrie. Dit zal hem overigens behoorlijk rijk gemaakt hebben gezien de staat dit jaar wegens een frauduleus faillissement beslag heeft gelegd op zijn m.i. afzichtelijk lelijke Lamborghini ter waarde van 2,2 miljoen euro. Zondervan weigert die geel-zwart gekleurde sportauto al maanden af te geven en heeft daarvoor onderhand weer vier ton aan boetes ontvangen. In plaats van de consequenties van zijn daden onder ogen te komen plaatst hij AI-gegenereerde memes over deze zaak op zijn Instagram. Voor de volledigheid; dit is het tweede faillissement waarvoor Zondervan verantwoordelijk is gehouden.
Het praatje van Cobelens, die ditmaal niet met Paulus, maar met een quote en AI-plaatje van de Dalai Lama opent, benadrukt hoe bedreigd Nederland en onze waarden zijn op internationaal gebied. Hij toont ons filmpjes van drones die met gezichtsherkenning mensen zouden kunnen vermoorden, een plaatje van een zeer gespierde man: ‘Dit is hoe onze defensie zal moeten worden, groter en sterker’ en vertelt ons dat we een noodpakket voor een aanstaande oorlog moeten aanleggen. Zijn boodschap: wij zullen ons militair versterken, ‘dus blijf met je poten van Nederland af’. Luid applaus.
Het is natuurlijk al verontrustend genoeg dat een groep jongeren en kinderen zulke propaganda voor de militarisering van Nederland voor hun kiezen krijgen, maar in deze partijpolitieke context wordt een tipje van de sluier opgelicht van de wijze waarop de kapitalistische klasse politieke invloed uitoefent. We zien hier hoe de militaire industrie, via een betaalde adviseur, zonder enige kritiek hun verhaal kan komen houden voor de jongeren van een partij. Dat is natuurlijk geen dom idee. Veel van de jongeren en kinderen in de zaal zullen later uitgroeien tot SGP-kamerleden, senatoren, raadsleden, etc. Een groep volksvertegenwoordigers waarvan loyaliteit aan het leger en de militaire industrie voor de heersende klasse gewenst is.
Over onkritisch gesproken. Na Coebelens spreekt D66-er Jan Paternotte.. Met Chris Stoffel gaat hij in debat over ‘de wolf’. Inhoudelijk waren ze het eigenlijk een beetje met elkaar eens. Paternotte probeerde duidelijk over te komen als een sympathieke samenwerkingspartner; iemand waar de SGP op bepaalde onderwerpen wel mee op zou kunnen trekken. Precies de kruiperige houding die het door de ‘democraten’ geleide minderheidskabinet karakteriseert dus.
Deze kruiperigheid raakt het pathetische wanneer hij onderwerpen als vrouwenrechten en homo-emancipatie in het geheel weet te negeren. De bekrompen seksuele politiek van de SGP en hun propaganda voor traditionele geslachtsverhoudingen konden niet op de kritiek van Paternotte rekenen. Ik ben in principe niet tegen spreken op een evenement van de SGP, zolang je wel durft te zeggen waar je staat. Maar deze partij, die trots van de daken roept dat ze de eerste homoseksuele premier van het land hebben, is blijkelijk van mening dat homo-emancipatie ondergeschikt is aan goede verhoudingen met de gereformeerden.
Het hele evenement neemt voor de juiste lezersindruk de vorm aan van een onbetaald Youtube-account waarbij aan ieder filmpje twee advertenties voorafgaan. Tussen de praatjes in kregen we reclame op de beeldschermen, in het programmaboekje stond tussen ieder stukje informatie een reclame en in de goodiebag zat naast het partijblad en een rol snoep alleen maar reclame. Zelfs de beveiliging was er deels als reclame voor het beveiligingsbedrijf. In het gebed neemt het een vorm aan die ik zelfs als ongelovige Godslasterlijk vind: ‘Heer wij danken U voor de aanwezige bedrijven en sponsoren.’ Een opmerking die zo plechtig wordt uitgesproken dat ik met gebogen hoofd zit te gniffelen. Gevolgd overigens door een bedankje aan de Oneindige voor de aanwezige journalisten (geen dank).
Terwijl het orgel ter afsluiting van de middag loeit denk ik aan een gedicht van Dominee-dichter Bernard ter Haar. Daar lezen we de regel: ‘De vrede graast de kudde voor’. Dat vond de dichter Kloos een vreselijke zin. Hij kon zich die vrede niet op haar knieën, langzaam vooruit kruipend en gras etend voorstellen. Ik zou het na vandaag aan wat aardsere kritiek willen onderwerpen: In deze tijd loopt de kudde van de Heer nog slechts de oorlog achteraan.
