Zaterdag 16 mei waren enkele kameraden van ROOD Groningen en LinksJugend [‘solid] Norden aanwezig op een demonstratie en mars in Hamburg om de Nakba te herdenken en te demonstreren tegen de genocide op de Palestijnen.
De demonstratie begon gelijk goed. Het regende en de kameraden van ROOD Groningen en LinksJugend [‘solid] Norden waren nog geen minuut het treinstation uit, voordat ze benaderd werden door 3 politieagenten met “HH” op hun uniform, een afkorting die in Nazistische kringen wordt gebruikt voor “Heil Hitler”. Bij de politie staat het natuurlijk voor “Hansestadt Hamburg”, maar het blijft ironisch voor degene die weet hoe agressief de Duitse politie kan zijn. De politie vertelde de kameraden dat ze niet bij het treinstation mochten staan. Luisterden ze niet? Dan werden ze gearresteerd.
Eenmaal aangekomen bij het beginpunt van de mars, troffen weeen paar honderd demonstranten die geduldig in de regen aan het wachten waren. Tientallen anderen hadden beslist dat ze toch liever niet nat werden, en stonden voor een toeristisch souvenirwinkeltje onder de onderkapping.
Toen de mars begon was de demonstratie uitgegroeid tot een paar duizend man. De regen was inmiddels ook gestopt, tot de vreugde van de demonstranten. In het begin was er een klein opstootje met de politie, waarna massaal “Ich bin nichts, ich kann nichts, Gebt mir eine Uniform” geroepen, een anti-politie leus die vertaald naar “Ik ben niets, ik kan niets, geef me een uniform.”
Een paar busjes met karren voorzien van microfoons en speakers waren geregeld door de organisatie. In het begin was dit nog een gedoe, de busjes moesten logischerwijs goed verspreid worden tussen de mensen, wat nogal lang duurde om voor elkaar te krijgen.
Uiteindelijk hadden de kameraden hun plek gevonden. Het duurde even, maar ze hadden andere leden van LinksJugend [‘solid] en Die Linke gevonden, en besloten om zich daarbij aan te sluiten. Dat Die Linke Hamburg daar aanwezig was, is leuk en al, maar er staat geen één woord over Israël’s genocide op Palestina in hun verkiezingsprogramma. Wat er wel in staat, is dat ze graag geen wapenhandel in de haven van Hamburg zien, maar dat er niet in staat is dat er ook wapens naar Israël gaan via die haven, is erg jammer. Maar goed, een analyse over Die Linke en hun standpunten over de genocide op Palestina is niet waarom je dit leest, dus we gaan verder.
Hoewel er dus een paar busjes geregeld waren die bedoeld waren om de leuzen te leiden, was dit niet echt merkbaar van waar de kameraden zich in de mars bevonden. De busjes voor en achter hen waren te ver weg waardoor de leuzen niet te horen waren. Het was daarom ook regelmatig stil in het midden waardoor de kameraden en wat anderen zelf maar wat moesten roepen
Tijdens de demonstratie waren er een paar mensen die rondliepen met stickers die ze uitdeelden. Dit om donaties op te halen, waarschijnlijk om het kamp en de demonstratie te financieren. Daarnaast waren er ook veel mensen op de bruggen boven de weg die solidariteit met de demonstratie toonden, ofwel met vlaggen, ofwel met spandoeken.
Niet alle spandoeken waren erg geliefd door de personen in “HH” politie uniform. Er was namelijk één spandoek waar “From the river to the sea” op stond, een frase die enkele dagen voor de demonstratie als pro-Palestijns extremisme werd verklaard door de Duitse inlichtingendienst. Dit spandoek, en de personen bij het spandoek, werden snel weggehaald. Hierna volgde een tweede wind van anti-politie geroep. Dit keer met een andere leus: “Hass, Hass, Hass wie noch nie. All Cops are Bastards, ACAB.” Dat eerste stukje kan worden vertaald als “Haat, haat, haat zoals nooit tevoren.”
Voor de rest verliep de mars redelijk rustig. De politie was redelijk kalm en er waren geen incidenten. Echter kwamen de demonstranten op den duur een zielig clubje van twintig tegendemonstranten tegen met vlaggen van Israël. Wat deze tegendemonstranten probeerden te roepen was niet erg duidelijk, aangezien ze niet echt door het geroep van duizenden konden breken.
Eenmaal aangekomen bij het Raadhuis van Hamburg nam de mars een kleine pauze. Een zee van Iraanse vlaggen stond op het pleintje voor het Raadhuis en de zeeën van Palestijnse vlaggen stonden nog op de weg aandachtig te luisteren naar een speech.
Op het pleintje had een marxistische organisatie zich gevestigd met een kraampje waar ze buttons en flyers weggaven. Ietsjes later kwam er een klein groepje aan met een zelfgemaakte Israëlische vlag, een plastic fles met benzine, en een aansteker. Wat hiermee gebeurde zal je wel kunnen raden, de vlag werd onder gegoten met benzine en werd in de fik gestoken. Een groep met een spandoek zag dit en rende snel voor dit gebeuren om dit te verstoppen van de politie.
De vlag bleef nog even op de grond branden. Daarna werd er nog even rondgehangen op het pleintje door de kameraden en werd er geduldig gewacht totdat de mars weer verder ging. Toen de mars weer begon pakten ze weer hun plekje in de mars en riepen ze mee met de leuzen.
Ja dat lees je goed, de kameraden waren niet degene die de hele tijd de kar moesten trekken met de leuzen. Er was een klein jongetje van kleur, geschat tussen de 12 en 14 jaar oud, die vanaf de zijkant de hele mars vol leuzen zat te leiden. De leus: “From the river to the sea” kwam vaak voor. Verbazingwekkend deed de Hamburgse politie hier niks tegen. Was dit in Berlijn gebeurd, dan waren er wel wat mensen het ziekenhuis in geslagen door de politie. Racisme en geweld door politie is namelijk al een ritueel geworden bij pro-Palestina demonstraties in Berlijn
Voor de rest liep de demonstratie erg goed. De leuzen waren goed, duidelijk, en veel mensen deden hier ook aan mee. Op het einde van de mars kwamen de demonstranten aan bij het Palestina-kamp dat daar op die zaterdag voor het laatst zal zijn. Hier eindigde de demonstratie ook en werd iedereen uitgenodigd om naar een concert te gaan dat op het kamp plaatsvond.
De kameraden van ROOD Groningen en LinksJugend [‘solid] Norden hadden nog een trein te halen, dus na nog even kletsen met wat andere demonstranten besloten zij om naar het station te lopen. Na een paar uur in de trein scheidden hun wegen in Leer, waar de bus terug naar Nederland stond te wachten om te vertrekken.
Met een paar gloednieuwe stickers en buttons kwam de delegatie van ROOD Groningen rond middernacht weer thuis. De dag lijkt daarmee te eindigen als een groot succes.
